سازمان جهانی بهداشت: ۴ مورد جدید پولیو در افغانستان؛ وزارت صحت «نظری نداریم»

· ولایت ننگرهار: ۲ مورد
· ولایت هلمند: ۱ مورد
· ولایت هرات: ۱ مورد

با احتساب این آمار، مجموع موارد مثبت ثبت‌ شدهٔ پولیو در سراسر افغانستان از ابتدای سال ۲۰۲۶ میلادی تاکنون، به ۱۱ مورد رسیده است.

بر اساس اطلاعات سازمان جهانی بهداشت، افغانستان و پاکستان هنوز جزو کشورهایی هستند که ریشه‌ کنی کامل فلج اطفال در آنها محقق نشده و بیماری به صورت بومی باقی مانده است.

اگرچه امارت اسلامی برنامه‌ ها و تلاش‌ هایی را برای محو این بیماری به اجرا گذاشته، اما اظهارنظرهای کارشناسی حاکی از وجود کاستی‌ هایی است که نیاز به توجه فوری دارد.

داکتر محمد حنیف هاشمی، در گفت‌وگو با «ویژه‌ روز» بر موارد زیر به عنوان وظایف جدی دولت تأکید کرده است:

· نظارت منظم و مؤثر بر روند تطبیق واکسین.
· افزایش آگاهی‌ دهی عمومی، به‌ ویژه برای اقشاری که نگرش منفی نسبت به واکسین دارند.
· طراحی برنامه‌ های منظم و هدفمند برای پوشش مناطق دورافتاده و صعب ‌العبور.

داکتر هاشمی همچنان افزود: «مردم باید فایدهٔ واکسین را بپذیرند و اطلاع‌ رسانی شود که قطرهٔ واکسین، قطره‌ای نجات‌ بخش است.

در صورت وقوع یک مورد فلج، سیستم صحی باید سریعاً واکنش نشان دهد و در همان منطقه توجه جدی صورت گیرد.

همچنین نباید مهاجران از این برنامه‌ ها بی‌ بهره بمانند.»

اظهارنظر صوبیه (مستعار)، یکی از کارکنان بخش تطبیق واکسین: وی با اشاره به کاهش سالانهٔ موارد ابتلا گفت: «کمپاین‌ های پولیو در افغانستان بسیار مؤثر بوده و خوشبختانه آمار از ۲۰ مورد در سال‌ های قبل به کمتر از آن کاهش یافته که نشان‌ دهندهٔ تأثیر مثبت واکسین‌ سازی است.»

وی پیشنهاد کرد که دولت باید از ظرفیت علمای دین و مساجد برای آگاه‌ سازی خانواده ‌ها از عواقب خطرناک و ناتوان‌ کنندهٔ دائمی این بیماری استفاده بیشتری نماید.

خبرنگار «ویژه‌ روز» برای دریافت واکنش رسمی با شرافت زمان، سخنگوی وزارت صحت عامه تماس گرفته است. ایشان در پاسخ به پرسش‌ های خبرنگار اظهار داشتند: «در این مورد نظری نداریم.»

بر اساس جمع‌ بندی کارشناسان و با در نظر گرفتن وضعیت موجود، دولت باید اقدامات زیر را در اولویت قرار دهد تا زمینهٔ محو کامل پولیو فراهم شود:

· فراهم‌ سازی اجرای مصئون و بدون وقفهٔ کارزارها در سراسر کشور.
· رفع موانع برای ورود تیم ‌های واکسیناتور به تمامی مناطق.
· تشویق خانواده‌ ها از طریق همکاری با بزرگان محلی، عالمان دینی و رسانه‌ ها.
· بهبود سیستم ثبت، نظارت و گزارش‌ دهی برای شناسایی سریع موارد جدید و پاسخ به موقع.

پایان