عدم دسترسی به آب آشامیدنی سالم؛ تهدیدی جدی برای سلامت عمومی
شازیه کلانترزاده- عدم دسترسی به آب آشامیدنی سالم، یکی از جدی ترین چالش های حوزه سلامت در بسیاری از کشورها محسوب میشود. استفاده از آب های آلوده و غیربهداشتی، مستقیماً سلامت انسان را تهدید کرده و بستری مناسب برای گسترش بیماری های خطرناک فراهم می آورد. متخصصان داخله تأکید دارند که مصرف آب غیرصحی، عامل بروز انواع بیماری ها در بدن است.
شفیع الرحمن حیدری، متخصص داخله: «استفاده از آب های غیرصحی باعث ایجاد بیماری های متعدد در بدن میشود.
این آب ها زمینه رشد عفونت ها و میکروب ها را در داخل بدن فراهم کرده و به پیشرفت بیماری ها دامن می زنند.
این بیماری ها شامل اختلالات گوارشی، شیگلوز (اسهال خونی) و انواع دیگر عفونت ها هستند.»
وی افزود: «مردم باید همواره تلاش کنند از آب های سالم نظیر آب تصفیه شده، آب جوشیده و آب های بسته بندی (سرپوشیده) استفاده کنند.»
محمد حنیف هاشمی، پزشک: «مصرف آب غیرصحی می تواند موجب اسهال های شدید، به ویژه در کودکان، شود و در موارد حاد، حتی منجر به مرگ افراد گردد.
تب حصبه (محرقه)، اسهال های خونی و مسمومیت ها از دیگر پیامدهای خطرناک استفاده از آب های ناسالم برای سلامت افراد است.»
به باور هاشمی، راه های پیشگیری از این پیامدها عبارتند از: جوشاندن آب، تصفیه آب در خانه برای خانواده های دارای امکانات، رعایت بهداشت فردی، و جلوگیری از ریختن زباله و آلودگی هایی که باعث آلودگی منابع آب میشوند.
کریم، ساکن شهر کابل: «آب چاه خانه ما خوب است، اما برای اطمینان از سالم بودن آن، از دستگاه تصفیه آب استفاده می کنیم.
در گذشته، آب داخل تانکر ذخیره بوی کپک و زنگ می داد، مخصوصاً در فصل گرما. از وقتی تصفیه کن گرفتیم، وضعیت خیلی بهتر شده است.»
امیری، ساکن دشت برچی: «در منطقه ما، یک روز آب در نل می آید و چند روز نمی آید.
مردم منطقه با مشکل مواجه هستند و به آب سالم دسترسی ندارند، در حالی که می دانیم آب صحی چقدر مهم است.»
مریم (نام مستعار)، ساکن منطقه ۳۱۵ کابل: «در خانه ما آب نل نمی آید.
از آب تانکری استفاده می کنیم که متوجه شدیم روی آن یک لایه چربی دارد. به همین دلیل، برای آشامیدن از آب معدنی استفاده می کنیم.»
پیش از این، قاری مطیع الله عابد، سخنگوی وزارت انرژی و آب، در گفتوگو با ویژه روز اعلام کرده بود: «اکثریت مردم افغانستان در قریه جات زندگی می کنند و کمتر در معرض آب ناسالم هستند، اما در شهرها مشکل دسترسی به آب صحی جدی است.»
وی افزوده بود که وزارت انرژی و آب برای حل این معضل، پروژه های بزرگی از جمله انتقال آب از پنجشیر، شاه وعروس و بند شاه توت به کابل را در دست اجرا دارد که میلیاردها دالر برای آن اختصاص یافته است.
نبود دسترسی به آب آشامیدنی سالم، نه تنها یک چالش بهداشتی، بلکه بحرانی جدی است که نیازمند توجه فوری و اقدامات مؤثر از سوی نهادهای ملی و بینالمللی میباشد. بی توجهی به این مسئله، پیامدهای جبران ناپذیری بر سلامت جامعه خواهد داشت.
پایان
