اختصاص ۱۵ میلیون یورو از سوی اتحادیه اروپا به برنامه جهانی خوراک برای افغانستان
ستاره لنگری- اتحادیه اروپا مبلغ ۱۵ میلیون یورو را به برنامه جهانی خوراک (WFP) برای افغانستان اختصاص داده است. این کمک با هدف تقویت سیستم های غذایی مقاوم در برابر تغییرات اقلیمی، پشتیبانی از تغذیه مکتب ها و بهبود معیشت جوامع آسیب پذیر طراحی شده است. تمرکز اصلی بر حمایت از کسب وکارهای کشاورزی محلی، تأمین غذای مکتب ها با استفاده از محصولات داخلی، و افزایش تاب آوری در برابر بلایای طبیعی خواهد بود.
افغانستان با بحران چندوجهی محیط زیستی، اقلیمی و اقتصادی دست وپنجه نرم می کند.
ناپایداری منابع آبی، نبود امنیت غذایی، سنتی بودن سیستم زراعت، وابستگی شدید مردم به دامداری و کشاورزی، و افزایش فقر از جمله چالش های اساسی هستند.
بر اساس پیش بینی WFP، در سال ۲۰۲۶ میلیون ها نفر در افغانستان با ناامنی غذایی و سوءتغذیه مواجه خواهند شد.
کمک ۱۵ میلیون یورویی در حوزههای زیر به مصرف خواهد رسید:
· حمایت از کسب وکارهای کشاورزی محلی (زنجیره ارزش مواد غذایی، تولید داخلی).
· تأمین غذای مکتب ها با استفاده از محصولات زراعتی داخلی (تشویق خانواده ها به فرستادن کودکان به مکتب).
· مدیریت منابع آبی (مدیریت آب برف و باران، احداث بندهای. کوچک، هدایت آب های روان به مناطق زراعتی).
· سیستم های هشداردهنده برای خطرات حوادث طبیعی.
· گسترش ساحات سبز، حفاظت و ایجاد پارک های ملی، جلوگیری از بیابان زایی.
· توانمندسازی اقتصادی خانوادهها از طریق ایجاد درآمد پایدار.
سید شاه گهر پور آگاه محیط زیست میگوید؛ کمک ها صرفاً در بحث خوارک نیست، بلکه بر تاب آوری اکوسیستم در برابر بلایای طبیعی و تغییرات اقلیمی متمرکز است.
مدیریت منابع آبی (خصوصاً آب برف و باران، احداث بندها، هدایت آب به مناطق زراعتی).
نیاز به سیستم های هشداردهنده، گسترش ساحات سبز، ایجاد پارک های ملی و مقابله با بیابان. زایی.
تأکید بر مصرف هدفمند پول در حوزه های مشخص به دلیل چندپهلویی بحران زیست محیطی.
ایرج فقیری آگاه اقتصادی میگوید؛ این کمک در کوتاه مدت و میان مدت تأثیر مثبت دارد، به شرط آنکه به ایجاد درآمد و تقویت توان اقتصادی خانواده ها اختصاص یابد، نه صرف توزیع مواد غذایی.
برنامه تنها برای مصرف کوتاه مدت نیست و از کشاورزی، مدیریت منابع طبیعی و فعالیت های مقاوم در برابر تغییرات اقلیمی حمایت می کند.
این نوع سرمایه گذاری می تواند وابستگی درازمدت به کمک های بشردوستانه را کاهش دهد.
محمد الیاس صدیقی آگاه زراعتی: حمایت از کسب وکارهای زراعتی نقش مهمی در بهبود زندگی کشاورزان دارد.
در کنار کمک مالی، باید زمینه دسترسی به تخم های اصلاح شده، کود، وسایل زراعتی، آموزش سیستم های آبیاری و بازار مناسب فراهم شود.
زندگی بیشتر خانواده های افغان به زراعت وابسته است؛ تقویت این بخش باعث کاهش فقر و ایجاد فرصت های شغلی می شود.
تأکید بر طراحی برنامه های بلندمدت، نه حمایت های کوتاه مدت.
هاجر سیفی شهروند ولایت پنجشیر؛ اگر کمک در بخش غذای مکتب ها به مصرف برسد و غذاها از محصولات کشاورزان داخلی تهیه شوند، دو اثر مثبت خواهد داشت:
۱. تشویق خانواده ها به فرستادن فرزندان به مکتب
۲. تشویق کشاورزان و جلوگیری از فقر در مناطق دوردست.
کمک غذایی می تواند یک خانواده را از بحران امروز نجات دهد، اما حمایت از زراعت و کسب وکارهای زراعتی می تواند زمینه درآمد فردای همان خانواده را فراهم کند.
برای کاهش پایدار فقر، کمک های بینالمللی باید هرچه بیشتر با ایجاد اشتغال، افزایش تولید داخلی، و توانمندسازی اقتصادی خانواده ها پیوند داده شود.
پایان
