تقویت زیرساخت ها؛ مسیری به سوی خودکفایی کشور
شازیه کلانترزاده- زیرساخت های هر کشور، شالوده و امکانات اساسی آن جامعه محسوب میشوند که بدون آنها، عملکرد سایر بخشها مختل میشود. از جمله مصادیق بارز زیرساختها می توان به حوزه های حمل ونقل، انرژی، آب و صحت اشاره کرد.
به باور کارشناسان اقتصادی، زیرساختها نقشی مستقیم و حیاتی در بهره وری، پویایی و بالندگی کشور ایفا میکنند.
احداث استاندارد پلها، جاده ها، شبکه های ریلی و سیستم های حمل ونقل می تواند به کاهش چشمگیر هزینه ها و تسریع حرکت به سمت خودکفایی ملی بی انجامد.
تاج محمد تلاش، کارشناس اقتصادی، در این زمینه به ویژه روز میگوید: «یکی از اساسی ترین برنامه ها، اجرای پروژه های زیربنایی از جمله احداث سدها، جاده ها، درمانگاه ها، بیمارستان ها و تأسیسات عامالمنفعه است.
این پروژه ها نقش کلیدی در اقتصاد ملی دارند و کشور را به سمت خودکفایی سوق می دهند.
متأسفانه منابع مالی پروژه های انکشافی افغانستان بسیار محدود است و این محدودیت ناشی از کاهش کمک های کشورهای اروپایی می باشد.»
محمد آصف ستانکزی، دیگر تحلیلگر اقتصادی نیز معتقد است:
«برای دستیابی به خودکفایی و پیشرفت، زیرساخت هایی مانند جاده ها و پل ها اساس توسعه اقتصادی هستند.
احیای زیرساخت ها باعث ایجاد فرصتهای شغلی بیشتر، رشد اقتصادی و جذب سرمایه گذاری میشود.به جرأت می توان گفت احیای زیربناهای کشور ارتباط مستقیمی با خودکفایی دارد.»
از سوی دیگر، لطیف نظری، معین وزارت اقتصاد کشور، در سخنرانی خود در یک کنفرانس علمی دانشگاهی اظهار داشت:
«کمبود زیرساخت ها یکی از مشکلات اصلی کارآفرینی است که از گذشته به ارث مانده است.
امارت اسلامی افغانستان با سیاست گذاری علمی تلاش میکند تا زیرساختهای کشور در تمام سطوح، احیا، احداث و تقویت گردد. با احیا و توسعه زیرساخت ها، دستیابی به خودکفایی تسهیل و ممکن میشود.»
در نتیجه، زیرساخت ها به عنوان رکن اساسی جامعه شناخته میشوند که نبود آنها نه تنها عملکرد سایر بخشها را با اختلال مواجه میسازد، بلکه هزینه های اقتصادی و اجتماعی را نیز به شکل قابل توجهی افزایش میدهد.
پایان
