هشدار اوچا نسبت به وابستگی گسترده مردم افغانستان به کمک های بشردوستانه و تأکید آگاهان بر ایجاد اشتغال پایدار
شازیه کلانترزاده- نهاد هماهنگ کننده کمک های بشردوستانه سازمان ملل متحد (اوچا) در افغانستان اعلام کرده است که میلیون ها نفر در این کشور به دلیل مشکلات اقتصادی، شوک های اقلیمی و مهاجرت، به کمک های بشردوستانه متکی هستند.
به گفته اوچا، شرکای بشردوستانه در بخش های مختلف افغانستان به ارائه کمک های حیاتی ادامه می دهند که این کمک ها برای رسیدگی به نیازهای فوری مردم در نظر گرفته شده است.
در همین حال، ایرج فقیری، آگاه اقتصادی، در گفتوگو با ویژه روز گفت: «نیاز گسترده مردم افغانستان به کمک های بشردوستانه نتیجه یک عامل واحد نیست، بلکه مجموعهای از مشکلات اقتصادی، اقلیمی و اجتماعی در آن نقش دارد.»
وی افزود که ضعف درآمد، خشکسالی، کمبود آب و حوادث طبیعی از دیگر عوامل مؤثر در این نیاز گسترده است.
آقای فقیری در مورد برنامه های دولت برای بهبود وضعیت اقتصادی مردم چنین گفت: «برای کاهش وابستگی مردم به کمک های بشردوستانه، دولت باید به تدریج از کمک اضطراری به سمت ایجاد درآمد و اشتغال پایدار حرکت کند.
یکی از مهم ترین اقدامات، حمایت جدی از بخش خصوصی و فراهم کردن محیط مناسب برای سرمایه گذاری داخلی و خارجی است.
در کنار آن، سرمایه گذاری در زراعت و مالداری اهمیت ویژهای دارد.
توسعه سیستم های آبیاری، مدیریت آب، ایجاد سردخانه ها، حمایت از صنایع تبدیلی و فراهم کردن بازار برای محصولات دهقانان می تواند درآمد خانواده های روستایی را افزایش دهد.»
به باور این آگاه، توسعه پروژه های زیربنایی در بخش های برق، سرک، راه آهن، مسکن، مدیریت آب، توسعه معادن و صنایع از دیگر برنامه های کلیدی دولت در این راستا می تواند باشد.
آصفه ستانکزی، آگاه اقتصادی دیگر، نیز گفت: «کمک های بشردوستانه باید در کوتاه مدت ادامه پیدا کند، اما هدف اصلی باید این باشد که مردم از دریافت کننده کمک به تولیدکننده درآمد و صاحب شغل تبدیل شوند.
این تغییر، اقتصاد افغانستان را از وابستگی به کمک های خارجی به سمت خودکفایی و رشد پایدار هدایت می کند.»
از سوی دیگر، عبدالرحمان حبیب، سخنگوی وزارت اقتصاد، در گفتوگوی پیشین خود با ویژه روز گفته بود که در کنار کمک های اضطراری، بهتر است نهادهای امدادرسان بر احداث سرپناه ها و اجرای پروژه های اشتغال زا تمرکز کنند تا با ایجاد فرصت های شغلی، زمینه ساز زیربناهای اقتصادی پایدار و کاهش وابستگی جامعه به کمک های جهانی شوند.
وی همچنین از برنامه های آینده این وزارت برای توسعه اقتصادی شامل رشد اقتصادی پایدار، ایجاد اشتغال، کاهش فقر، تقویت سکتور خصوصی، توسعه سرمایه گذاری، انکشاف متوازن ولایات و بهره وری مؤثر از ظرفیت های داخلی خبر داد.
با این حال، زینب، یکی از باشندگان کابل که شوهرش را از دست داده و خود سرپرست خانواده است، به ویژه روز گفت: «وکیل گذر تذکره را گرفته و نام من را برای نهادی داد و برایم مواد غذایی از جمله آرد و برنج کمک شد و دیگر درآمد نداریم و با همین آرد و برنج که کمک میشود زندگی را پیش می بریم.»
گفتنی است که به باور آگاهان اقتصادی، افغانستان برای کاهش فقر نیازمند افزایش صادرات، تنوع بخشی به مسیرهای تجارتی، جذب سرمایه گذاری، توسعه نیروی انسانی و ایجاد فرصت مشارکت اقتصادی برای بخش گسترده تری از جامعه است.
کمک های بشردوستانه برای خانواده های آسیب پذیر همچنان ضروری است، اما راه حل پایدار این است که خانواده ها به شغل، درآمد و منابع معیشتی باثبات دسترسی پیدا کنند.
پایان
