درخواست هند برای بازنگری در تحریم های سازمان ملل علیه افغانستان و تأکید کارشناسان بر کاهش فشارها
شازیه کلانترزاده- پرواتننی هریش، نماینده دائمی هند در سازمان ملل متحد، طی موضع گیری رسمی خود خواستار بازنگری اساسی در تحریم های بینالمللی وضع شده علیه افغانستان شد.
وی با اشاره به تحولات سیاسی پنج سال اخیر در این کشور، بر لزوم تجدید نظر در نظام کنونی تحریم های شورای امنیت سازمان ملل متناسب با شرایط موجود تأکید کرد.
این اظهارات در حالی مطرح میشود که شماری از آگاهان سیاسی و اقتصادی نیز بر کاهش فشارهای بین المللی به عنوان گامی مؤثر در بهبود وضعیت افغانستان صحه گذاشته اند.
داکتر محمد زلمی افغانیار پوپل، آگاه سیاسی، در گفتوگو با «ویژه روز» اظهار داشت که درخواست نماینده هند مبتنی بر واقعیت های عینی است؛ چراکه حکومت افغانستان در طی چهار سال و یازده ماه اخیر، راهبردهای خود را بر محوریت اقتصاد، پرهیز از مداخله در امور سایر کشورها و تأمین امنیت پایه ریزی کرده است.
وی افزود که ادامه روند تحریم ها نه تنها بی نتیجه بوده، بلکه به انزوای بیشتر افغانستان انجامیده است.
یاسین حبیب، دیگر آگاه سیاسی، با اشاره به تأثیرات تحریم ها بر معیشت مردم، خاطرنشان کرد که فشارهای موجود مستقیماً بر دوش شهروندان عادی افغانستان سنگینی می کند و از این رو، بازنگری در سیاست های تحریمی مطابق با پیشنهاد نماینده هند می تواند گامی عملی در جهت کاهش آلام بشری باشد.
جانآقا نوید، آگاه اقتصادی، برداشتن تحریم ها را از هر مرجعی که باشد، به نفع ملت افغانستان دانست و تصریح کرد که مردم عادی در مناقشات سیاسی و نظامی نقشی ندارند؛ بنابراین باید امکان دسترسی به کمک های بشردوستانه و نظام های مالی بین المللی برای آنان فراهم شود.
محمد عیسی مبارز، دیگر کارشناس اقتصادی، نیز با استناد به معضلات اقتصادی و چالش های ناشی از تغییرات اقلیمی در افغانستان، خواستار لغو تحریم ها شد و بیان کرد که این اقدام، فرصت لازم را برای تمرکز بر پروژه های توسعهای و زیربنایی در کشور فراهم خواهد کرد.
ذبیح الله مجاهد، سخنگوی امارت اسلامی افغانستان، پیش تر تحریم های شورای امنیت و کشورهای غربی را «غیرمنطقی، بی اثر و ابزاری برای اعمال فشار» توصیف کرده و آن را اقدامی ظالمانه خوانده بود.
وی همواره تأکید کرده است که تداوم این فشارها منجر به تضییع حقوق اساسی مردم افغانستان شده و نه تنها به ثبات و توسعه کمک نمی کند، بلکه بر دشواری های معیشتی می افزاید.
پایان
