تنش های جاری میان افغانستان و پاکستان؛ تأکید آگاهان بر دیپلماسی به عنوان راهکار اصلی
ستاره لنگری- با ادامه دار شدن تنش های سیاسی و امنیتی میان افغانستان و پاکستان، مقامات امارت اسلامی و آگاهان سیاسی بر لزوم حل اختلافات از طریق گفتوگو و دیپلماسی تأکید کرده اند.
این تنش ها در حالی تشدید شده که تجارت زمینی دو کشور حدود ۱۰ ماه است که متوقف شده و موضوع بازگشت اجباری مهاجران افغان از پاکستان نیز به یکی از محورهای اصلی اختلافات تبدیل شده است.
ذبیح الله مجاهد، سخنگوی امارت اسلامی افغانستان، تأکید کرده است که دولت افغانستان به دنبال خشونت میان کشورها نیست و آغازگر مشکلات با پاکستان نمی باشد.
وی افزود که تنش جاری میان افغانستان و پاکستان به ضرر همه طرف هاست و امارت اسلامی در تلاش است تا راه حلی اساسی برای این مشکلات بیابد.
محمد صادق شینواری، آگاه سیاسی، در گفتوگو با ویژه روز سه حوزه کلیدی را برای کاهش تنشها و ایجاد اعتماد پایدار میان دو کشور پیشنهاد کرد:
۱. راهکار سیاسی: گفتوگوی منظم میان رهبران دو کشور و حل اختلافات از طریق مذاکره.
۲. راهکار اقتصادی: گسترش تجارت، سرمایه گذاری مشترک و توسعه پروژه های ترانزیتی و مرزی.
۳. راهکار دیپلماتیک: تقویت همکاری های دوجانبه و منطقهای، ایجاد سازوکارهای اعتمادساز، همکاری در تأمین امنیت مرزها، مبارزه مؤثر با تروریسم و قاچاق مواد مخدر، و رسیدگی به مشکلات مهاجران افغان.
محمد زلمی افغانیار پوپل، آگاه سیاسی دیگر، در مصاحبه با ویژه روز گفت: «برای تمام تقابل ها از طریق گفتمانها راه حل پیدا میشود.
موضوعات مورد بحث میان افغانستان و پاکستان که روابط اقتصادی و سیاسی را با چالش مواجه کرده، به تک روی های حاکمان پاکستان برمی گردد که هرگز افغانستان با ثبات اقتصادی را در همسایگی خود قبول ندارد.»
وی تأکید کرد که پاکستان باید در راستای اعتمادسازی، به افغانستان اطمینان دهد، همان گونه که حکومت افغانستان اقتصادمحور بودن، عدم مداخله در امور کشورها و تأمین امنیت را به جهان تضمین داده است.
در حال حاضر روابط کابل و اسلام آباد بیش از هر زمان دیگری تیره شده است.
توقف تجارت زمینی دو کشور به مدت حدود ۱۰ ماه، خسارت های اقتصادی سنگینی به هر دو طرف وارد کرده است.
همچنین سیاست های جدید پاکستان برای اخراج مهاجران افغان (به ویژه آن هایی که فاقد مدارک قانونی هستند) واکنش های گستردهای در داخل افغانستان و جامعه بینالمللی برانگیخته است.
این اقدام بر روابط سیاسی و انسانی دو کشور سایه سنگینی افکنده و نگرانی هایی را درباره وضعیت میلیون ها مهاجر افغان در پاکستان ایجاد کرده است.
با وجود تداوم تنش ها، آگاهان سیاسی بر این باورند که تنها راه خروج از بن بست فعلی، بازگشت به میز مذاکره، اتخاذ سیاست های شفاف، احترام متقابل به حاکمیت ملی و اولویت دهی به منافع مشترک اقتصادی و امنیتی است.
آنان هشدار می دهند که ادامه تنش ها نه تنها به نفع هیچ یک از دو کشور نیست، بلکه ثبات منطقه را نیز با خطر مواجه میکند.
پایان
