تفریح به مثابه یک نیاز اساسی زندگی در میان مشغله های روزمره و چالش های اقتصادی شهروندان کابل
ستاره لنگری- تفریح به عنوان یکی از نیازهای بنیادین انسان، نقشی کلیدی در کاهش استرس، اضطراب و افسردگی ایفا می کند. با این حال، بسیاری از شهروندان کابل به دلیل فشارهای شغلی و دشواری های اقتصادی، از دسترسی کافی به فرصت های تفریحی محروم هستند.
تواب احمدزی، یکی از پزشکان شهر کابل، در گفتوگو با روزنامه «ویژه روز» اظهار داشت: «من شخصاً مکان های تفریحی را بسیار دوست دارم و معمولاً هر هفته همراه دوستانم به این مکان ها میروم. این لحظات برای من بسیار خوشایند و آرامش بخش است.
وقتی در چنین فضاهایی وقت می گذرانم، تمام خستگیها، استرس ها و دلتنگی های روزمره از بین میرود و احساس آرامش و انرژی تازه می کنم.
باور دارم که تفریح و گردش در کنار دوستان، نقش مهمی در سلامت روحی و کاهش فشارهای زندگی شهری دارد.»
ادریس جمالی در مصاحبه با «ویژه روز» گفت: «تفریح باعث آرامش اعصاب، فراموشی غم ها و تقویت روابط دوستانه می شود.
اما در حال حاضر به دلیل وضعیت اقتصادی نامناسب خانواده ها، شاید مردم تنها ماهی یک بار بتوانند به تفریح بروند. حتی رفتن به تفریح با خانواده نیز برای بسیاری دشوار شده است.»
صنوبر در گفتوگو با «ویژه روز» بیان کرد: «تفریح رفتن برای من و خانوادهام یک ضرورت است، زیرا باعث میشود از خستگی و فشارهای روزمره دور شویم و روحیه تازه پیدا کنیم.
اما متأسفانه در حال حاضر به دلیل مشکلات اقتصادی، فرصت تفریح برای مردم کمتر فراهم است.
با این حال، اگر شرایط بهتر شود، خانواده ها میتوانند بیشتر وقت خود را در کنار هم در مکان های تفریحی سپری کنند.
همچنین مهم است که هنگام تفریح، پاکیزگی محیط را رعایت کنیم و زباله ها را در جای مناسب بیندازیم تا طبیعت زیبا باقی بماند.»
سباوون عزیزی، یکی از روانشناسان شهر کابل، در مصاحبه با «ویژه روز» گفت: «ما در جامعهای زندگی میکنیم که مردم باید بیشتر کار کنند و متأسفانه فرصت کافی برای تفریح در اوقات کاری وجود ندارد.
اما نکته بسیار مهم این است که وقتی انسان در کنار خانواده خود باشد، همین حضور می تواند تا حد زیادی خستگی های روحی را کاهش دهد و آرامش ایجاد کند.»
وی تأکید کرد: «هر فرد باید زندگی خود را به سه بخش تقسیم کند: ۸ ساعت خواب، ۸ ساعت کار، ۸ ساعت تفریح.
از دیدگاه روانشناسی، انسان به تفریح نیاز اساسی دارد و این موضوع برای سلامت ذهنی هر فرد ضروری است.
به همین دلیل، پیشنهاد میشود هر فرد حداقل هفتهای دو بار به تفریح برود، زیرا تفریح می تواند در کاهش استرس، اضطراب و افسردگی نقش بسیار مهمی داشته باشد و باعث بهبود وضعیت روانی افراد شود.»
در زندگی پرمشغله امروزی شهر کابل، بسیاری از شهروندان به دلیل فشارهای کاری و محدودیت های اقتصادی، فرصت کافی برای تفریح و استراحت ندارند.
با این حال، شواهد نشان می دهد که تفریح و سپری کردن وقت در کنار خانواده میتواند خستگی های روزمره را کاهش داده و روحیه مثبت ایجاد کند.
از این رو، تفریح به عنوان یک نیاز حیاتی، نقش تشویقی در بهبود کیفیت زندگی و افزایش انگیزه شهروندان برای ادامه فعالیت های روزانه ایفا میکند.
توجه سیاست گذاران به ایجاد فضاهای تفریحی ارزان قیمت و عمومی و همچنین فرهنگ سازی برای اختصاص زمان منظم به تفریح، ضرورتی انکارناپذیر است.
پایان
