هشتاد و یکمین نشست مجمع عمومی سازمان ملل متحد؛ سخنرانی رؤسای جمهور آمریکا و ایران و عدم حضور افغانستان
سلما احمدزی- هشتاد و یکمین نشست مجمع عمومی سازمان ملل متحد در مقر این سازمان در نیویورک ایالات متحده آمریکا با سخنرانی آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل، آغاز گردید. بخش مناظره عمومی آن تا ۲۸ سپتامبر ادامه دارد. بخش اصلی مناظره های عمومی تا ۲۶ سپتامبر ادامه یافته و پس از یک وقفه کوتاه، در روز ۲۸ سپتامبر از سر گرفته میشود و به پایان می رسد.
این نشست به منظور بررسی بحران های بینالمللی، چالش های امنیتی، تغییرات اقلیمی و توسعه پایدار با حضور سران و مقام های ارشد کشورهای جهان برگزار گردیده است.
از آن جمله، دونالد ترامپ، رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا، در سخنرانی خود راهبرد دیپلماسی همراه با فشار را مطرح کرد.
ترامپ با اشاره به مسائل ایران اعلام کرد که جمهوری اسلامی باید بین توافق با واشنگتن برای بازسازی کشور یا روبه رو شدن با پیامدهای سخت، یکی را انتخاب کند.
وی همچنین پیش بینی کرد که پس از انتخابات میان دورهای آمریکا، توافقی میان دو کشور حاصل خواهد شد.
از سوی دیگر، مسعود پزشکیان، رئیس جمهور ایران، در سخنرانی خود در مجمع عمومی تأکید کرد که ایران از جنگ نمی هراسد، اما به دنبال مذاکره و صلح عادلانه است.
پزشکیان با اشاره به اینکه ایران خود قربانی تروریسم است، از مواضع کشورش در دفاع از امنیت خود و مقابله با فشارهای نظامی و تحریم های آمریکا و اسرائیل سخن گفت.
در همین حال، مطیع الله آرینپور، آگاه روابط بینالملل، میگوید: «سازمان ملل با برگزاری این نشست ها نتوانسته است که بحران ها را از بین ببرد و ۸۰ سال از مسئله فلسطین و اسرائیل می گذرد و هنوز هم مردم فلسطین نتوانسته اند که دولت به خود داشته باشند.
فعالیت های سازمان ملل با وجود که جریان دارد، اما جنگ ها هنوز هم ادامه دارد.
حقوق و قوانین ساخته می شود، اما در قسمت تطبیق به مشکل مواجه می شود و کشورهای قدرتمند مخالف این منشورها عمل می کنند.»
وی افزود: «یکصد و نود و سه کشور در این نشست حضور دارند و بحث داشته باشند.
در عرصه عمل متأسفانه اقدام صورت نمی گیرد. فلسطین به رسمیت شناخته شد، اما از سوی قدرت های بزرگ مثل آمریکا و اسرائیل نمی خواهند.»
از سوی هم، شماری از کارشناسان سیاسی به حضور نماینده افغانستان در این مجمع تأکید می کنند.
داکتر محمد زلمی افغانیار پوپل، آگاه سیاسی، میگوید؛ که در تقابل سیاسی، عدم تقابل سیاسی مطرح بحث است.
در پنج سال گذشته در رابطه به افغانستان نشست ها برگزار شد و اعلامیه صادر کردند، بر مبنای تطبیق عمق ستراتیژیک منافع سیاسی و استخباراتی در حکومتداری افغانستان نشده است.
با برگزاری این نشست باز هم افغانستان وجود ندارد که از آدرس حکومت فعلی افغانستان نمایندگی کند و از طریق گفتمان برای تقابل ها راه حل پیدا کنند.
داکتر گل محمد دین محمدی، آگاه سیاسی، در این مورد به ویژه روز گفت: «سازمان ملل باید با گذاشتن شروط و در مقابل، در قبال قبول کردن شروط، به یکی از اعضای امارت اسلامی عضویت سازمان ملل داده شود.
اگر جانبین از تصامیم خود نگذرد، باعث زیاد شدن مشکلات می شود. هر دو طرف از انعطاف پذیری استفاده کرده و از راه گفتمان مشکلات را حل بسازند.»
این در حالی است که پنج سال از آمدن امارت اسلامی افغانستان میشود، اما متأسفانه در این نشست ها افغانستان حضور نداشته است.
اما موضوع بحران انسانی و حقوق بشر در افغانستان در نشست های جانبی مجمع عمومی امسال به شدت مطرح است، اما هیچ هیئتی در سطح رهبری حکومت امارت اسلامی در این مجمع حضور ندارد.
گفتنی است که به باور آگاهان روابط بینالملل، در این مجمع قوانین ساخته میشود، اما قسمت تطبیق آن به مشکل مواجه است.
پایان
