وضعیت آموزش در مناطق دور دست کشور
ستاره لنگری- آموزش، زیربنای توسعهٔ هر جامعه و یکی از حقوق بنیادین هر انسان است؛ اما این حق برای بسیاری از دانش آموزان و نوجوانانی که در مناطق دور دست زندگی میکنند، همچنان با مشکلات جدی همراه است. نبود معلمان مجرب، ضعف امکانات آموزشی و دشواری های رفت وآمد از جمله مسائلی است که دانش آموزان با آن مواجه هستند.
احمد عزیزی، یکی از استادان ولایت دایکندی، در گفتوگو با «ویژه روز» گفت: «در ولسوالی ما مشکل جدی نداشتن تعمیر مکتب است و اکثر دانش آموزان در خیمه ها درس می خوانند که این خود در فصل گرما و سرما مشکلات زیادی برای آنان ایجاد میکند.
در مکتبی که خودم تدریس می کنم، تعمیر وجود دارد اما با کمبود کتاب های درسی و استاد مواجه هستیم.
همچنین نداشتن آب آشامیدنی صحی نیز از دیگر مشکلاتی است که با آن روبرو هستیم.»
وی افزود: «خواست ما از حکومت این است که در بخش معاش معلمین و رفع مشکلات یادشده، توجه جدی نموده و برای حل آن ها اقدام کند.»
صفیه سادات، یکی از استادان ولسوالی قلعه شیخان ولایت لغمان، در مصاحبه با «ویژه روز» گفت: «در مکتبی که من تدریس می کنم، سهولت ها و امکانات برای دانش آموزان زیاد است؛ مجهز بودن صنف ها، استادان با تجربه و مسلکی، صنف های کمپیوتر، لیفت و غیره.
مشکل فقط معاش پایین استادان در مکاتب است و گاهی تأخیر در پرداخت معاش، چالش دیگری است که معلمین با آن مواجه هستند.
خواست من به عنوان یکی از استادان این سرزمین از حکومت این است که در بخش معاش استادان توجه جدی نموده و مشکلات اقتصادی آنان را مد نظر قرار دهد.»
عبدالحمید حمیدی، مدیر اجرائیهٔ آمریت معارف شهری ولایت پنجشیر، در مصاحبه با «ویژه روز» گفت: «در مکاتب ولایت پنجشیر امکانات و سهولت ها وجود دارد، اما با وجود این امکانات، یک سلسله مشکلات نیز دیده می شود؛ از جمله نبود استادان مسلکی و کمبود استاد در بعضی مکاتب پنجشیر.
خواست ما از حکومت این است که زمینهٔ تحصیل استادان را در خارج کشور در رشته های ریاضیات و کمپیوتر فراهم سازد و در زمینهٔ افزایش معاشات معلمین توجه نماید.»
احمد، یکی از دانش آموزان ولایت فاریاب، در مصاحبه با «ویژه روز» گفت: «مکتب ما از لحاظ تعمیر و صنف های درسی مجهز است و استادان نیز مسلکی هستند.
من از درس استادان راضی ام، مشکلی که در مکتب ما وجود دارد، کمبود کتاب های درسی است و اکثر کتاب هایی که توزیع می شوند، بسیار کهنه هستند.
خانواده ها توانایی خرید کتاب های درسی از بازار را برای فرزندان خود ندارند.
مشکل دیگر دانش آموزان، دوری مسافت مکتب است؛ آنها از قریه ها فاصله زیادی دارند و حتی گاهی یک ساعت پیاده روی می کنند تا به مکتب برسند.»
ذبیحالله همت، سخنگوی وزارت معارف، در مصاحبه با «ویژه روز» گفت: «وزارت معارف برای گسترش خدمات آموزشی در سراسر کشور، برنامه های متعددی را در دست دارد.
از جمله این برنامه ها می توان به تأسیس مکاتب و مدارس جدید در مناطق دورافتاده و محروم، ساخت و بازسازی ساختمان های آموزشی، گسترش برنامه های سوادآموزی، افزایش دسترسی کودکان به آموزش، ارتقای ظرفیت و توانمندی حرفهای معلمان، توزیع به موقع کتاب های درسی و فراهم سازی محیط آموزشی مناسب اشاره کرد که از اولویت های اساسی این وزارت به شمار می روند.
همچنین ایجاد مکاتب نمونه، تطبیق طرح رشته بندی دورهٔ متوسطه، گسترش امتحانات معیاری و ارتقای کیفیت تدریس نیز از جمله برنامه هایی است که برای توسعهٔ هرچه بیشتر خدمات آموزشی در سطح کشور به اجرا گذاشته می شود.»
همت تأکید کرد: «خدمات وزارت معارف بیشتر بر بخش های آموزش عمومی، آموزش های اسلامی، سوادآموزی، توسعهٔ زیربناهای آموزشی، ارتقای کیفیت تدریس و افزایش دسترسی به خدمات آموزشی متمرکز است.
علاوه بر این، ساخت ساختمان های معیاری برای مکاتب و مدارس، توزیع کتاب های درسی، تجهیز لابراتوارها، گسترش فرصت های آموزشی در مناطق دورافتاده و فراهم سازی تسهیلات آموزشی برای کودکان خانواده های مهاجر بازگشته نیز از جمله خدمات مهم این وزارت محسوب میشود.
هدف اساسی این برنامه ها، فراهم ساختن زمینهٔ دسترسی همهٔ کودکان و جوانان کشور به آموزش باکیفیت و عادلانه است تا سطح آگاهی و دانش مردم ارتقا یافته و کیفیت زندگی آنان بهبود یابد.»
این در حالی است که با وجود پیشرفت های قابل توجه در گسترش نظام آموزشی، بسیاری از مناطق دور دست همچنان از امکانات و خدمات آموزشی کافی برخوردار نیستند.
کمبود زیرساخت های آموزشی، نبود معلمان متخصص، فاصلهٔ زیاد تا مکتب، محدودیت دسترسی به فناوری و اینترنت و گاهی شرایط دشوار جغرافیایی، از جمله عواملی هستند که کیفیت آموزش را در مناطق دور دست تحت تأثیر قرار داده اند.
پایان
