افزایش مصرف آب معدنی در کابل؛ شهروندان نگران کیفیت آب آشامیدنی هستند
صبیحه عظیمی- نگرانی های فزاینده از کیفیت آب آشامیدنی در برخی مناطق کشور، به ویژه در پایتخت، شهروندان را به سمت استفاده گسترده از آب معدنی سوق داده است. اگرچه این روند هزینه های قابل توجهی را به خانواده ها تحمیل می کند، اما مردم سلامت خود را بر هر اولویت دیگری مقدم می دانند.

رفیق مومندزاده، یکی از ساکنان منطقهی ۱۵۳ شهر کابل، میگوید: «آب منطقه ما کیفیت مطلوبی ندارد و ناچاریم از آب معدنی استفاده کنیم.
هزینه اش زیاد است، اما سلامت خانواده برای ما مهم تر است.» او تأکید می کند که اگر آب لوله کشی معیاری در اختیار مردم قرار گیرد، دیگر نیازی به پرداخت هزینه های اضافی نخواهند داشت.
مزمل انوری، شهروند دیگر کابل، نیز میگوید: «بسیاری از مردم به ویژه خانواده هایی که کودک، سالمند یا بیمار دارند، به دلیل ترس از بیماری های ناشی از آب آلوده، آب معدنی را ترجیح می دهند.
آگاهی مردم نسبت به خطرات آب ناسالم در سال های اخیر افزایش یافته و همین مسئله تقاضا را بالا برده است.»
داکتر عبیدالله رسولی، متخصص امراض داخله، می گوید؛ که مصرف آب سالم یکی از ارکان اصلی حفظ سلامت است.
او می افزاید: «آب آلوده می تواند باعث بیماری هایی همچون کولرا، اسهال شدید، عفونت های معده و روده و دیگر امراض منتقله از آب شود.
استفاده از آب استاندارد نه تنها از بیماری ها پیشگیری میکند، بلکه به تنظیم دمای بدن، هضم غذا و دفع مواد زاید نیز کمک می رساند.»
به گفتهی این داکتر، افزایش آگاهی عمومی نسبت به پیامدهای مصرف آب ناسالم، یکی از دلایل اصلی روی آوری مردم به آب معدنی است.
علیم عثمانی، رئیس یکی از شرکت های تولید آب معدنی، می گوید که تقاضا برای این محصول طی سال های اخیر رشد چشمگیری داشته است: «بسیاری از شهروندان به کیفیت آب شبکه در برخی مناطق اعتماد ندارند و به همین دلیل به سراغ آب بسته بندی می روند.»
او تأکید می کند که آب های تولیدی این شرکت پس از طی مراحل تصفیه، تحت آزمایش های بهداشتی قرار گرفته و با رعایت اصول صحی بسته بندی و به بازار عرضه میشود.
به گفتهی عثمانی، هدف اصلی این شرکت ها تأمین آب سالم و استاندارد برای شهروندان است.
با وجود پیگیری های مکرر خبرنگار ما، سخنگوی وزارت انرژی و آب از ارائهی هرگونه اظهارنظر دربارهی کیفیت آب شهری خودداری کرد و پاسخ گوی سوالات نبود.
این سکوت در حالی صورت می گیرد که شهروندان خواستار شفافیت دربارهی وضعیت آب آشامیدنی و اقدامات نهادهای مسئول هستند.
مصرف گستردهی آب معدنی اگرچه نشانهی افزایش آگاهی مردم دربارهی سلامت است، اما از سوی دیگر بیانگر نبود یک راه حل پایدار برای تأمین آب آشامیدنی سالم در سطح شهری است.
شهروندان معتقدند که استفاده از آب معدنی یک گزینۀ موقت است و راه حل اساسی، دسترسی همگانی به آب پاک و معیاری از طریق شبکه های آبرسانی شهری می باشد.
آنان تأکید دارند که بهبود زیرساخت های آبرسانی، نظارت مستمر بر کیفیت آب و پاسخگویی نهادهای مسئول باید در اولویت برنامه های دولت قرار گیرد تا مردم مجبور نباشند برای تأمین نیاز اولیهی خود، هزینه های سنگینی را متقبل شوند.
پایان




