گرایش جوانان به برنامه های چت جی بی تی به عنوان مشاور و دوست؛ و کمرنگ شدن نقش خانواده ها
فاطمه امیری- استفاده از هوش مصنوعی نقش خانوادهها، مشاوران، اساتید و دوستان را در نزد جوانان کمرنگ کرده و همچنان قدرت تفکر تحلیلی، انتقادی، رشد ذهنی و فکری را در آنها کاهش داده است.
رقیه یوسفی در گفتوگو با ویژه روز میگوید: «این برنامه خیلی وقت ها ذهن را باز میکند و ایده هایی می دهد که خودم به آنها فکر نکرده بودم.
در زمان هم خیلی صرفه جویی میکند، من فکر میکنم حدود ۷۰ درصد برای کارهای عمومی و درسی عالی است، اما برای تصمیم های خیلی مهم زندگی یا بخش صحی کاملاً به آن تکیه نمی کنم.
این برنامه صددرصد ذهن را تنبل میکند. اما اگر به عنوان یک راهنما یا به اصطلاح کمک معلم برای فهمیدن مطالب سخت باشد، مفید است.
وقتی اولین بار از چت جی بی تی استفاده کردم، خیلی شگفت زده و متعجب شدم؛ باورم نمی شد یک برنامه کامپیوتری بتواند این قدر سریع، دقیق و شبیه به یک انسان واقعی جوابم را بدهد. البته بیشتر برایم مثل یک دوست بود.»
عارفه سلطانی، یکی از دانشجویان رشتهی قابلگی میگوید: «من با چت جی بی تی راحت تر حرف می زنم چون احساس قضاوت شدن نمی کنم.
بدون ترس و خجالت نگرانی ها و مشکلات خود را مطرح میکنم.
در بعضی موارد این برنامه اطلاعات دقیقتر و بی طرفانه تری ارائه می دهد، به ویژه در موضوعات آموزشی یا علمی.»
زهیر ظفر بک، که هنر نقاشی را می آموزد، میگوید: «من از چت جی بی تی برای گرفتن مشاوره استفاده میکنم، اما نگرانی و سوالی در ذهنم ایجاد میشود که آیا این چت جی بی تی می تواند یک مشاور خوب باشد؟ یا اگر اطلاعات شخصیام را با او شریک کنم، چه مشکلاتی پیش می آید؟ وقتی این برنامه بدون قضاوت، در وقت کم، برای من مشاوره و اطلاعات در هر زمینهای می دهد، من همیشه از آن استفاده میکنم.»
داکتر سباوون عزیزی، روان شناس، به روزنامهی ویژه روز می گوید: «هوش مصنوعی یک نرم افزار ارتباطی و اطلاعاتی است که همدلی واقعی، قدرت احساس عاطفی، قدرت تجربه، تخصص، قدرت فکری، تحلیل منطقی و غیرمنطقی، و استدلال را در خود ندارد.
بلکه یک ذخیره گاه و پل ارتباطی اطلاعاتی است که ما می توانیم در مواقع مختلف از آن استفاده کنیم.
اما برخی جوانان امروز به این برنامه معتاد شده اند، از خلاقیت های خود، رشد ذهنی و فکری خود بازمانده اند و فقط متمرکز بر هوش مصنوعی شده اند.
کاملاً خیالشان راحت است و در موقع امتحانات مکتب، دانشگاه و موضوعاتی که به تحقیق و جست وجو نیاز دارند، راحت از چت جی بی تی و سایر نرم افزارهای مربوط به هوش مصنوعی استفاده می کنند و این خیلی خطرناک است.»
وی میگوید: «آسیب هایی که به ما می زند این است که از حقایق، از احساسات، از تحلیل های انتقادی، از تفکر با تدبیر، از قدرت درک خود دور میشویم. منزوی می شویم و از این قدرت ها فاصله میگیریم.
یک شخص راحت طلب می شویم و ذهن خود را پرورش نمی دهیم، مغز خود را پرورش نمی دهیم و ضریب هوشی خود را به کار نمیگیریم.
این باعث می شود که از رشد ذهنی و خلاقیت عقب بمانیم و از حقایق جامعه دور شویم.»
در ادامه گفت: «انواع چت جی بی تی ها را نمیتوانیم به عنوان درمانگر یا روان شناس محسوب کنیم.
اگر فردی دچار افسردگی، افسردگی شدید یا اختلالات روانی باشد، با یک متن هوش مصنوعی درمان نمیشود.
هوش مصنوعی یک درمانگر نیست و نمی تواند متخصص بخش های مختلف مانند روانی، داخله و … باشد. این خیلی خطرناک است.
بیمار باید به متخصص مربوطه مراجعه کند، بررسی شود و درمان گردد.
ما به هر اندازه وابسته به شبکه های اجتماعی و نرم افزارها شویم، به همان اندازه منزوی و گوشه گیر میشویم و از مهارت ها دور می افتیم.»
در نهایت، چت جی بی تی به عنوان مشاور، متخصص یا دوست در نزد جوانان استفاده میشود که آسیب های جدی در پی دارد.
با یک متن و رهنمایی ساده، اختلالات روانی یا مشکلات دیگر حل نمی شود.
نسبت به سال های گذشته، گرایش جوانان به چت جی بی تی به طور چشمگیری افزایش یافته است.
پایان
