سرمایه گذاری در آموزش کودکان؛ هزینه امروز، ساختن آینده
شازیه کلانترزاده- آموزش به عنوان زیربنای صلح، کرامت انسانی و برابری فرصت ها شناخته میشود. سرمایه گذاری در آموزش کودکان نه یک هزینه کوتاه مدت، بلکه سرمایهای برای ساختن آیندهای پایدار است.
این سرمایه گذاری نقش تعیین کنندهای در رشد فردی و پیشرفت اجتماعی دارد و در صورت هدایت به سمت آموزش ابتدایی، تغذیه، فضای امن و سلامت روان، می تواند از ترک تحصیل جلوگیری کند و رشد سالم نسل جدید را تضمین نماید.
اهمیت سرمایه گذاری در آموزش کودکان
· کودکان آینده سازان کشور هستند و آموزش آنها ضامن توسعه پایدار است.
· آموزش مهارت های زندگی و تحصیلی، پایه های جامعهای خلاق و پویا را می سازد.
· با توجه به هشدار سازمان های جهانی مبنی بر نبود مهارت های پایه در ۹۳٪ کودکان در پایان دوره ابتدایی، سرمایه گذاری هدفمند ضروری است.
مواضع و اقدامات نهادهای بینالمللی
اتحادیه اروپا در بیانیهای به مناسبت روز جهانی آموزش تأکید کرد: «ما در پروژه های متنوع در سراسر افغانستان سرمایه گذاری می کنیم تا اطمینان حاصل کنیم هیچ کودکی از آموزش جا نمی ماند.»
سازمان های جهانی (یونسکو و یونیسف) در پیام مشترک هشدار داده اند «افغانستان با بحران جدی یادگیری مواجه است؛ ۹۳٪ کودکان در پایان دوره ابتدایی فاقد مهارت های پایه خواندن و نوشتن هستند.»
محمد نجمان زمانی آگاه آموزش سرمایه گذاری روی آموزش نسل جدید بهترین کار دولت است.
۱. تمرکز بر آموزش سال های نخست ۲. حمایت از کودکان آسیب پذیر ۳. آموزش مهارت های زندگی ۴. تقویت نقش خانواده ها ۵. ایجاد محیط های آموزشی امن
لینا دانش تره کی آگاه آموزش سرمایه گذاری باید شفاف و هدفمند باشد؛ کودکان آسیب پذیرترین قشر هستند و نیازمند توجه بیشتر دولت و سازمانها میباشند.
دولت باید برنامه های موثر در زمینه آموزش، پرورش و سلامت کودکان طراحی و اجرا کند.
حوزه های کلانی که نیازمند سرمایه گذاری هستند۱. تأکید بر سواد پایه و مهارتهای محاسباتی.
۲. ارتباط مستقیم تغذیه سالم با توانایی یادگیری.
۳. محیط فیزیکی و روانی ایمن برای حضور کودکان.
۴. ارائه خدمات مشاورهای و حمایت عاطفی.
۵. آموزش همزیستی مسالمت آمیز، حل مسئله و تاب آوری.
طبق آمار یونسکو و یونیسف، ۹۳٪ کودکان در پایان دوره ابتدایی فاقد مهارت های پایه هستند.
· نبود مدارس ایمن، مواد آموزشی و معلمان آموزش دیده.
· عوامل اقتصادی و اجتماعی مانع دسترسی کودکان به آموزش می شوند.
· ضرورت نظارت بر تخصیص و مصرف منابع مالی.
سطح اقدام راهکارهای کلیدی دولت؛
۱. طراحی برنامه ملی آموزش با اولویت دوره ابتدایی ۲. تأمین ایمنی و امکانات مدارس ۳. حمایت مالی از خانواده های آسیب پذیر ۴. آموزش و توانمند سازی معلمان.
سازمان های بینالمللی؛
۱. تأمین مالی پروژه های پایدار آموزشی ۲. نظارت بر اجرای برنامه ها ۳. حمایت فنی و تبادل تجربه با نهادهای داخلی
جامعه مدنی؛
۱. مشارکت در نظارت بر کیفیت آموزش ۲. آگاهی رسانی به خانواده ها درباره اهمیت آموزش ۳. ایجاد شبکه های حمایتی محلی
نتایج مورد انتظار
· کاهش نرخ ترک تحصیل و افزایش پوشش تحصیلی.
· بهبود مهارت های پایه خواندن و نوشتن در کودکان.
· افزایش مشارکت اجتماعی و اقتصادی نسل آینده.
· تقویت صلح و ثبات از طریق آموزش مبتنی بر ارزشهای انسانی.
سرمایه گذاری در آموزش کودکان، سرمایه گذاری بر آینده افغانستان است.
این امر نیازمند عزم ملی، مشارکت بینالمللی و اجرای شفاف برنامه های آموزشی است.
تنها از این طریق می توان از بحران یادگیری عبور کرد و نسلی توانمند، آگاه و سازنده را برای ساختن فردایی بهتر پرورش داد.
پایان
