جوانان، مشارکت اجتماعی و سرمایه گذاری بر اعتماد به نفس، راهبردی برای فرداهای پویاتر
صدف سنگری- مشارکت فعال جوانان در عرصه های اجتماعی، فرهنگی و داوطلبانه، به یکی از کلیدی ترین راهبردها برای توانمندسازی نسل نو و تضمین پویایی جامعه تبدیل شده است. این مشارکت، فراتر از صِرف حضور فیزیکی، به عنوان کارگاه عملی رشد فردی عمل کرده و اعتماد به نفس، احساس مسئولیت پذیری و مهارت های رهبری را در جوانان تقویت می نماید.
جوانان در مرحلهای حساس از شکل گیری هویت و باورهای خود قرار دارند.
محدود بودن دایره تجربه و تعامل، می تواند به کاهش اعتماد به نفس، انزوا و احساس بی تأثیری در جامعه بینجامد.
از سوی دیگر، فراهم آوری بسترهای امن و سازنده برای مشارکت، آنان را به سرمایهای انسانی تبدیل میکند که هم خود شکوفا میشوند و هم جامعه را به پیش می رانند.
حسینا نورزاد استاد مکتب، با تأکید بر ذات اجتماعی انسان، مشارکت جوانان را عاملی برای موارد زیر می داند:
· پرورش مهارت ابراز نظر و اشتراک گذاری اندیشه.
· رشد فردی و حرفهای و آماده سازی رهبران مؤثر و الگوهای آینده.
· کسب تجربه از دیگران و تقویت توان تصمیم گیری فعال.
مروارید وهاب زاده (جوان) تجربه مستقیم خود را اینگونه بیان می کند: «حضور در اجتماع به ما اعتبار و صدایی قدرتمند می بخشد، به ویژه برای دختران، این حضور، اعتماد به نفس و عزت نفس ما را افزایش داده و محرک رشد فردی و اجتماعی است.»
محمد اسحاق وکیلی با تفکیک دقیق دستاوردهای مشارکت، آن را زمینه ساز پنج فرصت حیاتی برای جوانان برمی شمارد:
۱. خودشناسی و شناسایی توانمندی ها.
۲. تقویت مهارت های ارتباطی و کار تیمی.
۳. ایجاد احساس مفید بودن و تأثیرگذاری مثبت در جامعه.
۴. شکل گیری نگرش و دیدگاه مثبت نسبت به خود و محیط.
۵. افزایش جسارت ابراز نظر، تصمیم گیری و مسئولیت پذیری.
وی نتیجه می گیرد که این فرآیند نه فقط به نفع فرد، بلکه به پویایی و سلامت کلی جامعه می انجامد.
مشارکت اجتماعی جوانان، یک بازی بُرد-بُرد است.
از یک سو، جوان با تجربه اندوزی در عرصه عمل، خود را عضو مفید و مؤثری از پیکره جامعه می بیند و حس مسئولیت پذیری در او نهادینه میشود.
از سوی دیگر، جامعه از انرژی، ایده های نو و نیروی خلاق این قشر بهره میبرد و مسیر توسعه را با شتاب و ثبات بیشتری طی میکند.
۱. طراحی و اجرای برنامه های مدون مشارکت اجتماعی (کانون های داوطلب، انجمن های دانش آموزی و دانشجویی، پروژه های محلی) با حمایت نهادهای آموزشی و اجتماعی.
۲. تضمین محیطی امن، احترام آمیز و تشویق کننده برای حضور تمام جوانان، به ویژه دختران، تا بدون دغدغه، صدای خود را بلند کنند.
۳. معرفی و تجلیل از الگوهای موفق جوان مشارکت جو و نمایش دستاوردهای آنان، به منظور ایجاد انگیزه برای دیگران.
۴. تلفیق آموزش مهارت های نرم (مانند سخنوری، مدیریت پروژه، کار گروهی) با فرصت های مشارکت عملی.
سرمایه گذاری بر مشارکت اجتماعی جوانان، در حقیقت سرمایه گذاری بر حال و آیندهای روشن تر است.
باید باور داشت، جوانی که امروز در یک برنامه فرهنگی، یک فعالیت داوطلبانه یا یک انجمن دانش آموزی احساس تأثیر و مسئولیت میکند، فردا شهروندی آگاه، رهبری دلسوز و معمار توسعهای پایدار خواهد بود.
پایان
