هشدار برنامه جهانی غذا: افزایش ۵۸ درصدی خطر گرسنگی در میان خانواده های دارای افراد دارای معلولیت
الناز کریمی- برنامه جهانی غذا (WFP) با انتشار گزارشی هشدار داده است که خانواده هایی که یکی از اعضای آنها دچار معلولیت است، ۵۸ درصد بیشتر از سایر خانواده ها در افغانستان در معرض خطر ناامنی غذایی قرار دارند. این نهاد بینالمللی وضعیت کنونی را «زنگ هشدار» برای جامعه جهانی خوانده و خواستار توجه فوری به این قشر آسیب پذیر شده است.
در واکنش به این گزارش، مفتی فیصل خاموش، سخنگوی وزارت شهدا و معلولین، با اشاره به اقدامات این وزارتخانه گفت: «تا کنون ۱۸۳ هزار فرد دارای معلولیت در سراسر کشور ثبت شده اند که شامل نیروهای نظامی دوره جمهوریت، اعضای امارت اسلامی و افراد ملکی می شوند.»
وی افزود: «وزارت شهدا و معلولین تاکنون ۱۱ میلیارد افغانی به یتیمان، افراد دارای معلولیت و زنان بیوه توزیع کرده است.
این کمک ها شامل بستههای غذایی، ویلچر، موترسایکل برای رفت وآمد معلولین و ساخت خانه برای یتیمان بوده که با همکاری نهادهای همکار در تمام ولایات کشور اجرا شده است.»
به گفتهی سخنگوی این وزارت، کمک های نقدی ماهانه نیز برای افراد دارای معلولیت در نظر گرفته شده که بسته به نوع و شدت معلولیت، از ۳۰۰۰ تا ۲۰۰۰۰ افغانی متغیر است. همچنین، هر یتیم ماهانه ۲۰۰۰ افغانی دریافت میکند.
در همین حال، حبیبه نورزاد، باشنده ولایت جوزجان که دچار فلج دو پا است، در گفتوگو با روزنامه «ویژه روز» میگوید: «پیش از این با کار کردن نیازهای خود و خانواده ام را تأمین میکردم، اما حالا بیکار هستم. نبود فرصت شغلی برای افراد معلول بزرگ ترین چالش است.»
او از دولت و نهادهای بینالمللی میخواهد که توانایی و استعداد افراد دارای معلولیت را در نظر بگیرند و برای آنها زمینه تحصیل و اشتغال را فراهم کنند.
نورزاد تأکید میکند: «معلولیت ناتوانی نیست، فقط یک تفاوت فیزیکی است. اگر شرایط کاری و تحصیلی فراهم شود، ما نه بار دوش خانواده خواهیم بود و نه جامعه.»
شرافت، دیگر باشنده ولایت جوزجان، نیز با انتقاد از عملکرد دولت پیشین میگوید: «از دولت قبلی هیچ نوع خدماتی دریافت نکردیم.
خواسته من از دولت فعلی این است که برای افراد معلول زمینه کار و تحصیل را فراهم کند، چون این قشر آسیب پذیرترین بخش جامعه است.»
از سوی دیگر، آگاهان اقتصادی بر لزوم توجه ویژه به افراد دارای معلولیت تأکید میکنند.
تاج محمد تلاش، کارشناس امور اقتصادی، میگوید: «در اقتصاد اسلامی، افراد دارای معلولیت نسبت به دیگران دو برابر حق دارند و باید توجه جدی و اساسی به آنها صورت گیرد.»
او پیشنهاد میدهد که سازمانها و شوراهای بینالمللی معلولین با همکاری حکومت افغانستان برنامه هایی را برای حمایت از این قشر تدوین کنند، از جمله:
1. فراهم سازی آموزش های حرفهای متناسب با توانایی های افراد دارای معلولیت.
2. ایجاد بانک های کوچک مالی برای حمایت از کسب وکارهای کوچک این قشر.
3. تأسیس بازارهای ویژه با حمایت مالی برای فروش محصولات تولیدی افراد دارای معلولیت، به منظور تقویت خودکفایی و کاهش وابستگی به خانواده و جامعه.
برنامه جهانی غذا همچنین اعلام کرده است که در سال ۲۰۲۴ برای ۳.۲ میلیون فرد دارای معلولیت در افغانستان کمک هایی را ارائه کرده است.
این نهاد تأکید دارد که افراد دارای معلولیت، آسیب پذیرترین قشر جامعه افغانستان هستند که با چالشهای جدی اقتصادی و اجتماعی، به ویژه بیکاری، مواجه اند؛ چالشهایی که آنها را بیش از دیگران در معرض خطر گرسنگی قرار داده است.
پایان
