کابلِ خونین؛ تشییع پیکرهای پاره پاره در باران
کابل- شب گذشته، آسمان کابل نه فقط از ابرهای سنگین بهار، که از اندوهی عظیم گریان بود. در یکی از غمبارترین روزهای تاریخ پایتخت افغانستان، پیکرهای پاره پاره قربانیان جنایت هولناک رژیم مستبد پاکستان بر دوش مردم و داوطلبان هلال احمر بر فراز تپه های بادام باغ تشییع و در دل خاکی که بوی خون گرفته بود، به امانت سپرده شدند.
دوشنبه شب، هنگامی که بیماران معتادِ مرکز درمانی “امید” در حال نیایش و دعا در ماه مبارک رمضان بودند، ناگهان آسمان بر سرشان خراب شد.
جنگنده های ارتش پاکستان، بدون کوچک ترین شائبه انسانی، این مرکز ۲۰۰۰ تختخوابی را هدف موشک های مرگبار خود قرار دادند و جهنمی از آتش و خون آفریدند.
حاصل این جنایت وحشیانه، پیکرهای مثله شدهای بود که شناسایی آنها حتی برای نیروهای امدادی نیز غیرممکن شده بود.
جاکوپو کاریدی، مدیر شورای نروژی برای پناهجویان در افغانستان که خود شاهد صحنه دلخراش این فاجعه بود، با چشمانی اشکبار به خبرنگاران گفت: «در اروپا سیستم هایی برای شناسایی اجساد حتی از روی قطعات پیکرها داریم. اما اینجا انگشتی در یک نقطه، پایی در نقطهای دیگر، و دستی در گوشهای دیگر افتاده بود. واقعاً وحشتناک بود».
مقامات امارت اسلامی اعلام کرده اند که دستکم ۴۰۸ نفر از بیماران و کارکنان بی گناه این مرکز درمانی به شهادت رسیده و بیش از ۲۶۵ نفر دیگر به شدت زخمی شده اند.
تصاویر ده ها تابوت چوبی ساده که یکی پس از دیگری بر دوش داوطلبان هلال احمر تشییع میشد، گویاتر از هر رقمی بود.
در مراسمی که زیر باران و در میان هق هق خانواده های داغدار برگزار شد، سراج الدین حقانی، وزیر داخله امارت اسلامی، با چهرهای مغموم اما مصمم در کنار قبرستان تازه کنده شده حاضر شد و خطاب به عوامل این جنایت هشدار داد: «امروز روز بسیار غم انگیزی است.به ملت افغانستان و به ویژه خانواده های شهدا تسلیت میگویم.
این قربانیان، انسانهای بی گناهی بودند که هدف “جنایتکاران” قرار گرفتند. ما انتقام خواهیم گرفت. ما ضعیف و درمانده نیستیم. عواقب این جنایت را خواهید دید».
حقانی در ادامه تأکید کرد که ملت افغانستان در میدان نبرد قدرتمند است و به کسی اجازه نخواهد داد که به بهانه های واهی، مسلمانان را هدف قرار دهد.
وی خطاب به جامعه بینالمللی نیز خواستار محاکمه عاملان این حمله وحشیانه به غیرنظامیان شد.
با این حال، پیام وزیر داخله تنها به وعده انتقام ختم نشد. او در حالی که بر شدت تأسفبار بودن اوضاع تأکید میکرد، گفت: «ما خواهان جنگ نیستیم، اما شرایط به اینجا کشیده شده است. ما در تلاش هستیم مشکلات را از راه دیپلماسی حل کنیم».
این جنایت در حالی رخ داد که پیش از آن، تلاشهای میانجی گرانه چین و روسیه برای کاهش تنش بی نتیجه مانده بود.
سازمان ملل متحد پیش از این حمله نیز از آوارگی ۱۱۵ هزار خانواده و کشته شدن ده ها غیرنظامی در درگیری های مرزی خبر داده بود.
در اقدامی غافلگیرکننده، ساعاتی پس از این خاکسپاری جمعی، پاکستان به درخواست عربستان، قطر و ترکیه از نیمه شب گذشته تا پایان تعطیلات عید سعید فطر، حملات خود را علیه افغانستان متوقف کرد.
امارت اسلامی افغانستان نیز ضمن استقبال از این تصمیم، بر توقف عملیات نظامی خود علیه پاکستان تأکید کرد.
اما این آتش بس شکننده در حالی اعلام میشود که پیکرهای ده ها قربانی هنوز زیر آوار مانده و چشم های بی نور آنان، گواهی بر جنایتی است که به سادگی از حافظه تاریخ پاک نخواهد شد.
همانطور که یکی از بستگان قربانیان در سوگ نشسته بود و می گفت: «پاکستان در بیمارستان، برادران ما را کشت. این ظلم برای ما تازگی ندارد. آنان ۲۰، ۳۰ سال است که بر ما ستم می کنند».
پایان
