پرچاوی برق و تأثیرات آن بر زندگی روزمره مردم
سوسن اکبری- در سال های اخیر، پرچاوی برق به یکی از چالش های عمده در زندگی روزمره شهروندان افغانستان، به ویژه در پایتخت، مبدل شده است. قطع مکرر و بدون برنامه برق نه تنها آسایش خانواده ها را مختل کرده، بلکه پیامدهای گستردهای بر آموزش، کسب وکار و خدمات صحی برجای گذاشته است.
دانش آموزان و محصلین از جمله آسیب پذیرترین اقشار در برابر پرچاوی برق هستند. نیاز به برق برای مطالعه، انجام تکالیف و استفاده از منابع آموزشی دیجیتال، آنان را در برابر این مشکل آسیب پذیر ساخته است.
احمد میلاد نوری، یکی از محصلان، در گفت وگو با روزنامه «ویژه روز» میگوید: «با پرچاوی برق نمیتوانم به درس هایم به درستی رسیدگی کنم، چون تمام یادداشت هایم در کمپیوتر ذخیره شده است. وقتی برق نباشد، استفاده از وسایل آموزشی دیجیتالی هم ناممکن می شود.»
کسب وکارهای کوچک و مشاغل خانگی نیز از پرچاوی برق متأثر شده اند. شکریه مختاری، کارآفرین و مسئول کارگاه خیاطی «آقا بانو»، به ویژه روز میگوید: «با قطع برق، کارگاه ما کاملاً متوقف میشود.تمام ماشین های خیاطی و وسایل ما برقی است.
در عین حال، ما مکلف به پرداخت معاش کارمندان و کرایه کارگاه هستیم، اما پرچاوی برق خسارات جدی به ما وارد کرده است.»
جمشید، صاحب یک دوکان عکاسی، نیز میافزاید: «با نبود برق، کار دوکان از کار می افتد. تمام دستگاه ها برقی است و حتی زمانی که برق می آید، دوباره به زودی قطع میشود. در چنین شرایطی، پرداخت کرایه دوکان برایم بسیار دشوار است.»
خدمات صحی نیز از پیامدهای پرچاوی برق در امان نمانده اند.
داکتر ذکی رحمتی در این باره میگوید: «پرچاوی برق همچنان بر ارائه خدمات صحی تأثیر گذاشته است. برخی کلینیک ها و مراکز درمانی به دلیل قطع برق، قادر به ارائه خدمات کامل به بیماران نیستند؛ موضوعی که می تواند سلامت شهروندان را به خطر اندازد.»
بررسی ها نشان میدهد که عوامل متعددی در بروز پرچاوی برق نقش دارند، از جمله:
– کمبود منابع تولید برق داخلی
– وابستگی شدید به برق وارداتی
– آسیب دیدگی شبکه های برق در نتیجه جنگ ها یا مشکلات تخنیکی
– افزایش جمعیت و مصرف برق
با توجه به تأثیرات گسترده پرچاوی برق بر ابعاد مختلف زندگی مردم، شهروندان خواهان برنامه ریزی شفاف، توسعه منابع داخلی انرژی و مدیریت مؤثرتر توزیع برق از سوی نهادهای مسئول هستند.
حل این مشکل نیازمند توجه جدی، سرمایه گذاری هدفمند و همکاری میان نهادهای داخلی و بینالمللی است.
پایان
