فقر و گرسنگی؛ عوامل اصلی ابتلای کودکان و مادران به سوء تغذیه
شازیه کریمی- افغانستان از جمله کشورهایی است که سال ها با چالش های اقتصادی، فقر و ناامنی غذایی دست وپنجه نرم میکند. در این میان، زنان و کودکان بیشترین آسیب را از این وضعیت میبینند. گزارش های متعدد نشان میدهد که آمار سوء تغذیه در میان مادران و کودکان رو به افزایش است؛ موضوعی که پیامدهای جدی برای سلامت نسل آینده دارد.
تغذیه مناسب در دوران بارداری برای سلامت مادر و بقای نوزاد حیاتی است. اما در افغانستان، بسیاری از زنان بارداری را با سوء تغذیه آغاز میکنند. این وضعیت نه تنها خطر مرگ مادر را افزایش میدهد، بلکه منجر به تولد نوزادان با وزن پایین، تأخیر در رشد و مشکلات جدی جسمی و ذهنی در کودکان میشود.
محبت خان، پدر معصومه شش ساله، در گفتوگو با ویژه روز میگوید: «به دلیل تغذیه نامناسب در دوران شیرخواری، دخترم از دو تا شش سالگی دچار سوء تغذیه بود. اما با مراقبت و رسیدگی، اکنون تا حدی بهبود یافته است.»
آمنه (نام مستعار)، مادر کودکی که با سوء تغذیه دست وپنجه نرم میکند، میگوید: «به دلیل وضعیت بد اقتصادی، نتوانستم کودکم را به خوبی تغذیه کنم. اما با مشوره داکتر، از بسته های تغذیه استفاده میکنم تا وضعیتش بهتر شود.»
داکتر نثار احمد الفت، در گفتوگو با ویژه روز، بر ضرورت اقدامات فوری تأکید میکند و میگوید: «دولت، به ویژه وزارت صحت عامه، باید در چند بخش تمرکز کند:
1. آگاهی دهی درباره تغذیه سالم در مکاتب و رسانه ها
2. بهبود دسترسی به غذاهای سالم از طریق حمایت زراعت داخلی
3. تقویت مراکز صحی برای شناسایی و درمان سوء تغذیه
4. آموزش کارکنان صحی در زمینه تشخیص و مدیریت سوء تغذیه
5. همکاری با نهادهای بینالمللی برای بهبود برنامه های غذایی در مناطق آسیب پذیر»
حافظ عبدالقدیم ابرار، سخنگوی هلال احمر افغانی، به خبرنگار ما میگوید: «سوء تغذیه در افغانستان تا حدی کاهش یافته و ما در حد توان در خدمت مردم هستیم.»
او به کمک سه میلیون افغانی به زنان آسیب پذیر در ولسوالی گومل ولایت پکتیکا اشاره میکند که هر زن ۱۰ هزار افغانی دریافت کرده است. به گفته او، این کمک ها در ماه آینده نیز ادامه خواهد یافت.
برنامه جهانی غذا (WFP) اعلام کرده که افغانستان یکی از شش کشور با بالاترین سطح ناامنی غذایی در جهان است. طبق آمار این سازمان، ۹.۵ میلیون نفر در افغانستان با ناامنی غذایی شدید مواجه اند؛ آماری که زنگ خطر را برای سلامت عمومی به صدا درآورده است.
سوء تغذیه در افغانستان، به ویژه در میان مادران و کودکان، یکی از بحران های جدی سلامت عمومی است که ریشه در فقر، گرسنگی و کمبود آگاهی دارد.
مقابله با این بحران نیازمند همکاری دولت، نهادهای بینالمللی و جامعه مدنی است تا آیندهای سالم تر برای نسل های بعدی رقم بخورد.
پایان
