فروش دوا و توصیه های درمانی توسط افراد غیرمتخصص در شبکه های اجتماعی؛ نگرانی شهروندان و سکوت وزارت صحت
شازیه کریمی- در سال های اخیر، فروش دواهای گیاهی و شیمیایی از سوی افراد غیرمتخصص در شبکه های اجتماعی چون فیسبوک، واتساپ و اینستاگرام بهگونهای خودسرانه افزایش یافته است؛ پدیدهای که نگرانی های جدی در میان شهروندان و متخصصان صحی به وجود آورده است.
در این شرکت ها، افرادی که تنها یک دوره آموزشی کوتاه مدت را سپری کرده اند، به عنوان مشاوران صحی وارد بازار فروش میشوند و مردم را به خرید دواهایی تشویق میکنند که ترکیبات و تأثیرات آنها مشخص نیست.
مدینه (نام مستعار)، یکی از باشندگان کابل، در گفت وگو با ویژه روز گفت: «اکثریت دواهایی که به صورت آنلاین، در دواخانه ها یا سوپرمارکیت ها به فروش میرسند، ترکیبات شان ناشناخته است، مخصوصاً دواهای چاقی.
به نظر من، هر دوا که بدون توصیه داکتر یا فرد متخصص مصرف شود، برای مصرف کننده مضر و خطرناک است.»
فرزانه، یکی دیگر از باشندگان کابل، نیز با ابراز نگرانی گفت: «فروش دوا به صورت غیرمسلکی بسیار زیاد شده، مخصوصاً برخی شرکت ها کورس های دوماهه برگزار میکنند و دخترخانم های زیادی را به عنوان مشاور جلدی استخدام میکنند.
در حالیکه برای تخصص در بخش جلد باید حداقل هفت سال تحصیل کرد.
این افراد پس از دو یا سه ماه آموزش، دواهای بی کیفیت و غیرمعیاری را به مریضان فقیر می فروشند که میتواند باعث امراضی چون سرطان جلد، مشکلات معده و جگر شود.»
نثاراحمد الفت، متخصص داخله عمومی، در گفت وگو با ویژه روز هشدار داد: «استفاده خودسرانه دوا بدون نسخه داکتر میتواند منجر به تشخیص نادرست، عوارض خطرناک، مسمومیت، تداخل دارویی، مقاومت میکروبی و پنهان ماندن بیماری اصلی شود که سلامت مریض را به شدت تهدید میکند.»
وی افزود: «مراکزی که بدون حضور افراد مسلکی و بدون بررسی های لابراتواری دوا توزیع میکنند، مسؤولیت پذیر نیستند.
آنها دوا را برای منافع شخصی می فروشند، نه برای صحت مریض، و این کار از نظر علمی و اخلاقی نادرست و غیرقابل قبول است.»
با وجود تلاش های مکرر ویژه روز برای دریافت پاسخ از وزارت صحت عامه در مورد وجود یا عدم وجود کمیتهای برای نظارت بر فعالیت های این شرکت های آنلاین، سخنگوی این وزارت حاضر به پاسخ گویی نشد.
قابل یادآوری است که فروش دواهای بی کیفیت و غیرمسلکی یکی از عوامل اصلی کاهش اعتماد مردم به سکتور صحی کشور بوده و سبب شده است که بسیاری از شهروندان برای تداوی به کشورهای خارجی مراجعه کنند.
پایان
