خروج ایالات متحده از 66 سازمان بینالمللی بر اساس دستور اجرایی 14199
واشنگتن- در ادامه اجرای دستور اجرایی شماره 14199، ترامپ امروز خروج ایالات متحده از 66 سازمان بینالمللی را اعلام کرد.
این سازمان ها در چارچوب بررسی دولت ترامپ از نهادهای بینالمللی «هزینه بر، ناکارآمد و مضر» شناسایی شده اند.
بررسی سایر سازمان های بینالمللی بر اساس این دستور اجرایی همچنان ادامه دارد.
دولت ترامپ این نهادها را دارای یکی یا چند ویژگی زیر تشخیص داده است:
۱. موازی کاری و عدم کارایی: فعالیتهای تکراری و مدیریت نادرست
۲. هزینه باری بی فایده: اتلاف منابع مالی و انسانی آمریکا
۳. تأمین منافع بیگانه: تسلط بازیگران خارجی با اهداف متضاد با منافع ملی ایالات متحده
۴. تهدید حاکمیت ملی: تهدید علیه استقلال، آزادی ها و رفاه عمومی آمریکا
رییس جمهور ترامپ تأکید کرده است: «دیگر قابل قبول نیست که خون، عرق و ثروت مردم آمریکا را به این نهادها بفرستیم، در حالی که نتیجهای جز اتلاف منابع نداشته است.
https://x.com/secrubio/status/2009059107819671646?s=46&t=qoWUuclQ4LpoTc4tGiT0vw
روزهای جریان میلیاردها دالر از پول مالیات دهندگان آمریکایی به منافع خارجی به پایان رسیده است.»
ایالات متحده از 66 سازمانی که فهرست آنها به صورت عمومی منتشر شده، خارج خواهد شد. بر اساس این گزارش، آنچه روزی به عنوان چارچوبی عملگرا برای صلح و همکاری بینالمللی ایجاد شد، امروز به ساختاری گسترده از «حکمرانی جهانی» تبدیل شده که اغلب تحت سلطه ایدئولوژی های پیشرو و دور از منافع ملی قرار دارد.
· تمرکز بر دستورکارهای خاص: از الزامات تنوع، برابری و شمول (DEI) تا کمپین های «برابری جنسیتی» و اصول جزمی تغییرات آب وهوایی
· پروژه جهانی گرایی: بسیاری از این سازمانها در خدمت پروژهای جهانیگرایانه هستند که بر خیال باطل «پایان تاریخ» استوار شده است.
· تحدید حاکمیت آمریکا: این نهادها به طور فعال در پی محدود کردن حاکمیت ملی ایالات متحده هستند.
دولت ترامپ با اشاره به شبکههای نخبگانی چندجانبهگرا (شبکه «NGO-plex») که پیشتر با تعطیلی سازمان توسعه بینالمللی آمریکا (USAID) آغاز به برچیدن آن کرده، اعلام نموده که:
· منابع مالی، سرمایه دیپلماتیک و مشروعیت ناشی از مشارکت در نهادهای بی ربط یا متعارض با منافع ملی را متوقف خواهد کرد.
· به جای دنباله روی از «اینرسی و ایدئولوژی»، «احتیاط و هدفمندی» را جایگزین میکند.
· به دنبال همکاری در زمینه هایی است که به نفع مردم آمریکا باشد و در مواردی که چنین نباشد، ایستادگی خواهد کرد.
این تصمیم گامی کلیدی در بازتعریف نقش ایالات متحده در نهادهای بینالمللی و تأکید بر اولویت دادن به منافع ملی و حاکمیتی این کشور محسوب میشود.
خروج از این سازمانها بخشی از راهبرد گسترده تر دولت ترامپ برای مقابله با چندجانبهگرایی هزینهبر و بازگرداندن تمرکز به منافع داخلی آمریکا است.
پایان
