امضای توافقات تجاری به ارزش ۳۵۰ میلیون دالر؛ آغاز فصل تازه روابط اقتصادی افغانستان و قرغیزستان
النازکریمی- نخستین فورم تجارتی میان سکتور خصوصی افغانستان و جمهوری قرغیزستان، دیروز یکشنبه (۷ سرطان) به همکاری اتاق های تجارت دو کشور در شهر بیشکیک، پایتخت قرغیزستان، برگزار شد. در این نشست، روسای اتاق های تجارت، معین وزارت تجارت قرغیزستان، سفیر امارت اسلامی افغانستان، مقامات دولتی، تاجران و سرمایه گذاران حضور داشتند.
در این نشست، رئیس اتاق تجارت قرغیزستان، حجم تجارت میان دو کشور در سال های اخیر را حدود ۵۰ میلیون دالر عنوان کرده و بر گسترش همکاری ها و استفاده از ظرفیت های افغانستان در بخش های زراعت، ترانزیت و صادرات تأکید کرد.
رئیس عمومی اتاق تجارت و سرمایه گذاری افغانستان نیز این فورم را گامی مهم در توسعه روابط اقتصادی دانسته و بر پنج محور اساسی همکاری از جمله: افزایش تبادل هیئت ها، برگزاری نشست ها و نمایشگاه های مشترک، تسهیل ترانزیت، تشویق سرمایه گذاری و ایجاد میکانیزم حل مشکلات تاجران تأکید نمود.
همچنین سفیر امارت اسلامی افغانستان در قرغیزستان بر حمایت از سکتور خصوصی تأکید کرده و ایجاد اتاق مشترک افغانستان و قرغیزستان به هدف گسترش تجارت و جذب سرمایه گذاری به امضا رسید.
در پایان این فورم، تفاهم نامه هایی به ارزش بیش از ۳۵۰ میلیون دالر میان دو طرف امضا شد که مهم ترین آن قرارداد ساخت فابریکه سمنت به ارزش ۳۰۰ میلیون دالر بود.
احسان الله احسان، سخنگوی اتاق تجارت و سرمایه گذاری، در مصاحبه با ویژه روز گفت: «هر تفاهم تجارتی تأثیر مثبت خود را دارد.
از جمله این تفاهم ها، یک قرارداد به ارزش ۳۰۰ میلیون دالر برای ایجاد فابریکه تولید سمنت در داخل کشور است که می تواند افغانستان را یک گام دیگر به خودکفایی در این بخش نزدیک تر کند.
همچنین ایجاد اتاق مشترک افغانستان و قرغیزستان به هدف جلب سرمایه گذاری های مشترک، تسهیل تجارت دوجانبه و جلوگیری از مشکلات احتمالی در تجارت میان دو کشور صورت گرفته است.»
به گفته سخنگوی اتاق تجارت و سرمایه گذاری، این تفاهمنامه ها میان سکتورهای خصوصی دو کشور به امضا رسیده و هر دو طرف متعهد شده اند که مسئولیت های خود را به گونه احسن انجام دهند تا تجارت میان افغانستان و قرغیزستان رونق بیشتر پیدا کند.
داکتر مخلص احمد، تاجر، به ویژه روز گفت: «فورم های تجاری میان کشورها زمانی تأثیرگذار هستند که فقط در حد نشست و امضای تفاهم نامه باقی نمانند، بلکه به قراردادهای عملی تبدیل شوند.
این نوع فورم ها زمینه ملاقات مستقیم تاجران، سرمایه گذاران و مسئولان دو کشور را فراهم می سازد، موانع تجارت را شناسایی می کند و اعتماد میان بخش خصوصی را افزایش می دهد.
در بسیاری موارد، مشکل اصلی تجارت، نبود ارتباط، شناخت بازار، سهولت های بانکی، گمرکی و مسیرهای انتقال است.
چنین فورم هایی می تواند این فاصله را کم کند و زمینه همکاری های جدید را ایجاد نماید.»
وی افزود که این توافق ها می تواند یک فرصت مهم برای تاجران افغان باشد، اما نتیجه واقعی زمانی دیده می شود که این توافق ها با اقدامات عملی همراه شود؛ مانند کاهش موانع گمرکی، ایجاد مسیرهای ترانزیتی مطمئن، حل مشکلات پرداخت های بانکی، ایجاد نمایشگاه های تجاری و حمایت از سرمایه گذاران. همچنین افغانستان میتواند از موقعیت خود برای اتصال آسیای مرکزی به بازارهای جنوب آسیا استفاده کند.
ایرج فقیری، آگاه اقتصادی، گفت: «گسترش روابط تجارتی میان افغانستان و قرغیزستان می تواند زمینه افزایش صادرات، جذب سرمایه گذاری و توسعه همکاری های اقتصادی را فراهم کند.»
او ایجاد اتاق مشترک تجارت افغانستان و قرغیزستان را گامی مهم دانست و گفت این نهاد می تواند با حل مشکلات تاجران، معرفی فرصت های سرمایه گذاری، برگزاری نشست های مشترک و پیگیری توافق ها، روند تجارت و سرمایه گذاری میان دو کشور را تسهیل کرده و همکاری های اقتصادی را بیش از پیش گسترش دهد.
عبدالنصیر ریشتیا، آگاه اقتصادی دیگر، نیز گفت: «هرچه همکاری های اقتصادی و تجارتی افغانستان با کشورهای منطقه، به ویژه کشورهای آسیای مرکزی گسترش یابد، فرصت های بیشتری برای توسعه تجارت فراهم میشود.
نزدیکی جغرافیایی این کشورها می تواند زمان و هزینه انتقال کالا را کاهش دهد و روند واردات و صادرات را تسهیل کند.»
به باور وی، ایجاد اتاق مشترک افغانستان و قرغیزستان نیز می تواند در پیگیری توافق ها، رفع مشکلات تاجران و تسریع سرمایه گذاری های مشترک نقش مهمی داشته باشد.
برگزاری نخستین فورم تجارتی میان افغانستان و قرغیزستان، نشان دهنده آغاز مرحله جدیدی از همکاری های اقتصادی میان دو کشور عنوان میشود.
امضای توافقنامه هایی به ارزش ۳۵۰ میلیون دالر، ایجاد اتاق مشترک تجارتی و تأکید بر سرمایه گذاریهای مشترک، فرصت های مهمی را برای گسترش تجارت و رشد اقتصادی فراهم کرده است.
در همین حال، آگاهان اقتصادی و تاجران تأکید دارند که موفقیت واقعی این توافقها وابسته به اجرای عملی آن ها، رفع موانع بانکی و ترانزیتی و تبدیل تعهدات به پروژه های واقعی است.
در صورت تحقق این موارد، این همکاری ها می تواند به افزایش صادرات، جذب سرمایه گذاری و تقویت اقتصاد افغانستان منجر شود.
پایان
