آلزایمر: نگاهی به شایعترین بیماری زوال عقل از علائم تا پیشگیری
سوسن اکبری- آلزایمر شایع ترین نوع زوال عقل است، این بیماری یک اختلال عصبی پیشرونده و غیرقابل بازگشت محسوب میشود که به تدریج حافظه، مهارت های فکری، توانایی های شناختی و حتی توانایی انجام ساده ترین کارهای روزمره را از فرد میگیرد.
آلزایمر بر اثر تخریب و مرگ سلول های عصبی مغز ایجاد می شود، این فرآیند منجر به کوچک شدن قابل توجه مغز و از بین رفتن ارتباطات بین نورونها میگردد.
اگرچه دلیل اصلی این بیماری به طور کامل شناخته نشده است، ترکیبی از عوامل ژنتیکی، سبک زندگی و محیطی در بروز آن نقش دارند.
بیماری معمولاً به صورت تدریجی آغاز میشود و با گذشت زمان تشدید می یابد.
علائم اصلی آن عبارتند از:
· فراموشی اطلاعات جدید، پرسش مکرر سؤالات یکسان، گم کردن وسایل.
· مشکل در یافتن واژه های مناسب، توقف در وسط صحبت.
· فراموشی تاریخ، روز، فصل و گم کردن مسیرهای آشنا.
· بی حوصلگی، اضطراب، گوشه گیری، بی اعتمادی و در مواردی پرخاشگری.
· مشکل در تصمیم گیریهای ساده، مانند مدیریت مالی.
· مشکل در پختن غذا، استفاده از تلفن یا رانندگی.
خانم کریمه، یکی از افراد مبتلا، می گوید: «چند سالی است به این بیماری مبتلا شدم، در ابتدا متوجه نشدم، اما رفته رفته مشکلات فراموشی، بی خوابی و تغییر در نحوه صحبت کردن را احساس کردم. پس از مراجعه به پزشک و دریافت درمان، حالا بهبودی نسبی پیدا کردهام.»
دکتر صدف سعیدی: «این بیماری عمدتاً در سنین بالا دیده می شود، اما بخشی از روند طبیعی پیری محسوب نمی شود.
تغذیه سالم، فعالیت بدنی منظم، خواب کافی، مدیریت استرس و فعال نگه داشتن ذهن از جمله عوامل مهم پیشگیرانه هستند.
در صورت مشاهده علائم، مراجعه سریع به پزشک برای تشخیص به موقع و مدیریت بیماری ضروری است.»
دکتر سباوون عزیزی، روانشناس به ویژه روز میگوید: «آلزایمر با آسیب پیشرونده به سلول ها و عروق مغز باعث بروز نشانه هایی مانند فراموشی مکرر رویدادها، تکرار صحبت ها، گم کردن مسیر و وسایل، کاهش اشتها و تغییرات خلقی میشود. این تغییرات رفتاری بخشی از روند بیماری است و نیاز به درک و حمایت اطرافیان دارد.»
این بیماری برای نخستین بار در سال ۱۹۰۶ میلادی توسط دکتر آلویز آلزایمر، روان پزشک و عصب شناس آلمانی، شناسایی و توصیف شد.
اولین بیمار شناخته شده، زنی ۵۱ ساله به نام آگوست دتر بود که در نوامبر ۱۹۰۱ با علائم «زوال عقل پیش از پیری» تحت معاینه قرار گرفت و مطالعه موردی او پایه های شناخت این بیماری را بنا نهاد.
آلزایمر یک چالش عمده برای سلامت عمومی در سراسر جهان است که نه تنها فرد مبتلا، بلکه خانواده و جامعه را تحت تأثیر قرار می دهد.
در حال حاضر هیچ درمان قطعی برای آن وجود ندارد، اما تشخیص زودهنگام، مراقبت های حمایتی و درمان های موجود می توانند روند پیشرفت بیماری را کُند کرده و کیفیت زندگی بیمار و مراقبان او را بهبود بخشند.
افزایش آگاهی عمومی درباره علائم و اهمیت سبک زندگی سالم در پیشگیری، گام اول و ضروری در مواجهه با این بیماری است.
پایان
